Historie

Ontstaansgeschiedenis van Schagerbrug

Schagerbrug is gelegen aan de mooie Groote Sloot in de Zijpe en grenst aan de westkant van de prachtige Westfriese omringdijk.

Schagerbrug is “nog maar” 400 jaar oud.

Het dorp is vlak na de droogmaking van de Zijpe, in 1597 ontstaan.

De kern van toen begon bij het kruispunt van de Groote Sloot en de Schagerweg.

In 1708 stonden er 39 huizen in het dorp. de voormalige smederij, waar nu B&B “De Overnachting” is gevestigd behoorde tot de eerste bewoning van Schagerbrug

De Zijpe was van de 12e tot in de 16e eeuw een  veelal drooggevallen brede inham van de Noordzee, het Zijper wad.

De Zijpe is drooggelegd omdat hij bij storm een der grootste bedreigingen voor de Westfriese omringdijk vormde.

Het was dus in eerste instantie geen kwestie van landwinning maar bescherming van het achterliggende land.

Na de bedijking van de Zijpe in 1597 veranderde De Westfriese Zeedijk ten Oosten van Schagerbrug van zeedijk naar binnendijk.

Tot 1825 was de Groote Sloot, die dwars door de Zijpe polder liep, van Zijpersluis tot Oudesluis, de slagader van de Zijpe.

Hij diende o.a. voor

– het afvoeren van het overtollig water uit polder
– maar ook als vaarweg, hij werd druk bevaren door trekschuiten en beurtscheepjes.

Die beurtscheepjes brachten de producten van de Zijpe naar Alkmaar en Amsterdam (maar ook gingen ze over de Zuiderzee) en namen vele benodigdheden als bouwmaterialen, turf, (en bier naar de Zijpe mee terug.

Aanvankelijk zorgden ze ook voor het passagiersvervoer. Maar al snel kwam er speciaal daarvoor het ‘Here schuytje’, dat met subsidie van het Zijper polderbestuur eenmaal per week heen en weer naar Alkmaar voer.

Bij flinke vorst was er de ijspret.

Eind 1824 werd het Noord-Hollands kanaal geopend en verloor de Groote Sloot haar functie als vaarweg.

De Koepel van Schagerbrug, nu Brasserie “De Keuken” is in 1785 aangebouwd aan de herberg “Het Wapen van Zijpe”, omdat in die tijd de bestuurders van de Zijpe, een dijkgraaf, negen heemraden, (te vergelijken met een huidig college van burgemeester en wethouders,) en een penningmeester en secretaris geregeld ter plekke wilden vergaderen, met de mogelijkheid om te dineren en te overnachten.

Op enig moment tussen 1785 en 1800 werd de Koepel verlengd met een stal (voor de rijtuigen en de paarden van de heren) met hotelkamers erboven.

Langs de Groote Sloot, noordwaarts, staat nog een in 1840 gebouwde molen die een afgebrande voorganger op dezelfde plaats verving is. De molen heeft tot 1950 de polder bemalen. In dat jaar werd de bemaling overgenomen door een elektrisch gemaal. De molen is sinds 1999 eigendom van het Stichting de Zijper Molens

De Groote Sloot is nu een prachtig stukje natuur en heeft een recreatief karakter gekregen.